19 jun - 12 sep 2011
Na een lange weg van zoeken vond Marian Spekreijse het medium waar zij zich volledig in thuis voelt. Sculpturen maken in was, om ze daarna in brons te gieten, verder af te werken en zelf te patineren. De creatieve, maar ook de technische kant spreken haar aan. Zij zoekt in haar beelden vooral naar contrasten die elkaar versterken, of naar lijnen die kracht uitstralen.
“Bij kunst gaat het erom iets te maken wat een ander beroert, ontroert.”
Beeldhouwen is voor Marian inhoud geven aan het leven. Zelf zegt ze “Het maken van een beeld is als het baren van een kind: zwoegen, steunen, kreunen. Als het beeld er eenmaal is, is alles weer vergeten en geniet ik van mijn eigen schepping”
Haar creativiteit groeit van idee naar idee, het gaat door en steeds verder, het proces is nooit af. Marian zoekt in haar beelden een balans, waardoor ze zelfrespect uitstralen, een verworven vrijheid, die niemand ze meer kan afnemen.